Gończy polski (Polish Hunting Dog) jest rodzimą rasą polską, występującą pierwotnie na terenie Polski południowej (Bieszczady, Beskidy, Pieniny, Podhale). Gończy polski to pies lekkiej, zwartej, sprężystej budowy (o cieńszej kości niż ogar polski) świadczącej o dużej ruchliwości i odporności na trudne warunki pracy w terenach górskich. Średniego wzrostu, nie przekraczający 60cm, o sylwetce prostokątnej, krótkowłosy, czarny podpalany. Gończy polski jest zrównoważony, łagodny, jest psem brawurowo odważnym, ale też roztropnym, inteligentnym, podatnym na tresurę. Nie agresywny, ale nieufny w stosunku do obcych. Nieoceniony stróż. Gończy polski jest używany do polowania na zwierzynę płową i czarną, w szczególności na dziki, sporadycznie na zające i lisy na terenach górskich południowej Polski. Charakterystyczny jest melodyjny gon o zmieniającej się tonacji, u suk znacznie wyższy.